Μενου

Σύνθεση

Μπάμπιτσεφ Αλεξέι

22 Απριλίου 1921 | 49.5 x 34.6 εκ

Μολύβι σε χαρτί


Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης | Συλλογή Κωστάκη

CC-0005/A.Babichev-/C170-19

Αγορά του Ελληνικού Κράτους από τους κληρονόμους της οικογένειας Κωστάκη


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ

Είδος έργου: Σχέδιο

Θέμα: Σχέδια και τυπώματα, Σύνθεση

Τεχνικές: Σχέδιο


ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ

Ασπρόμαυρη γεωμετρική σύνθεση που δομείται από αλληλοκαλυπτόμενα ή εφαπτόμενα γεωμετρικά σχήματα (κύκλο και κυκλικό τομέα, ορθογώνια, στενόμακρα ορθογώνια, καμπύλες επιφάνειες και ακανόνιστα σχήματα) καθώς και ευθείες γραμμές διαγώνιας κυρίως διεύθυνσης. Ο Μπάμπιτσεφ ήταν ανάμεσα στους καλλιτέχνες που έλαβε μέρος το 1921 στη συζήτηση με θέμα «Η ανάλυση των εννοιών της κατασκευής και της σύνθεσης και η οριοθέτησή τους», η οποία διήρκησε τέσσερις μήνες και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στο πρώιμο στάδιο της διαμόρφωσης του κονστρουκτιβισμού. Υπήρξε υπέρμαχος της άποψης πως οι συνθέσεις αποτελούν συνδυασμό επίπεδων στοιχείων, ενώ οι κατασκευές είναι σύνθετες δομήσεις στον χώρο με τη χρησιμοποίηση κάποιων τεταμένων ελασμάτων, γεγονός που αποτυπώνεται στα δύο σχέδια που σώζονται στη Συλλογή Κωστάκη με τίτλο «Κατασκευή» και «Σύνθεση».

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ

O Αλεξέι Βασίλιεβιτς Μπάμπιτσεφ (Μόσχα, 2 Μαρτίου 1887 – Μόσχα, 1 Μαΐου 1963) σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας και ταυτόχρονα μαθήτευσε στα εργαστήρια των Ιβάν Ντουντίν και Κονσταντίν Γιουόν (1905-1906). Τα χρόνια 1907-1913 παρακολούθησε μαθήματα στο Ινστιτούτο Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής της Μόσχας και το 1913 συμμετείχε στην έκθεση Ο Kόσμος της Τέχνης. Μετά την αποφοίτησή του επισκέφθηκε τη Βιέννη, το Βερολίνο και το Παρίσι, όπου μαθήτευσε για σύντομο χρονικό διάστημα κοντά στον Αντουάν Μπουρντέλ. Το 1914 ταξίδεψε στην Ελλάδα. Με την επιστροφή του στη Μόσχα άνοιξε το δικό του εργαστήριο (1915). Δίδαξε στα Ελεύθερα Κρατικά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (ΣΒΟΜΑΣ) (1918-1920) και στα Ανώτερα Κρατικά Καλλιτεχνικά και Τεχνικά Εργαστήρια (ΒΧΟΥΤΕΜΑΣ), (1920-1921). Ήταν μέλος της ομάδας γλυπτών «Μονόλιθος», στην οποία συμμετείχαν και οι Μπορίς Κορολιόφ, Βέρα Μούχινα και Σεργκέι Κομενκόφ (1919-1920). Η ομάδα αφοσιώθηκε στην πραγματοποίηση μνημειακών γλυπτών προπαγανδιστικού χαρακτήρα. Από τα τέλη του 1920 και μέχρι το 1923 ήταν μέλος του Ινστιτούτου Καλλιτεχνικής Παιδείας (IΝΧΟΥΚ) της Μόσχας, όπου συνδέθηκε με τους κονστρουκτιβιστές και αναδείχθηκε ως εκπρόσωπος της θεωρίας και της μεθόδου του κινήματος. Από το 1923 υπήρξε διευθυντής της Σχολής Εργατών (ΡΑΜΠΦΑΚ) στα ΒΧΟΥΤΕΜΑΣ. Τα χρόνια 1926-1929 συμμετείχε στις εκθέσεις της «Ένωσης Καλλιτεχνών Επαναστατικής Ρωσίας» (AΧΡΡ). Στη συνέχεια επέστρεψε σε μια αναπαραστατική γλυπτική και ταυτόχρονα ζωγράφιζε πίνακες επηρεασμένος έντονα από τον Σεζάν. Δίδαξε στο Πολυγραφικό Ινστιτούτο (1930- 1943) και στο Αρχιτεκτονικό Ινστιτούτο (1944-1963) της Μόσχας.